Dat is al een naam van diverse hotels en herbergen. Die naam dateert, naar
verluidt, uit de tijd dat slapen op een bed nog als luxe gold en de
aanbeveling/reclame "au lit on dort" (hier slaapt men in een bed) werd door
onbegrip al gauw "au lion d'or": in de gouden leeuw. Dat klinkt in het Frans
precies hetzelfde.
De leeuw als heraldisch symbool
Bijna anderhalve eeuw wordt hier al een glaasje getapt. De oudste gevonden vermelding dateert van 1840 toen de broodbakker Frans Baddé als “herbergier” werd genoteerd in het volkstellingregister. Wanneer hij zijn herberg is begonnen, is niet bekend. Tevoren in 1811 was hier al een winkel. In 1877 heeft het er nog naar uit gezien dat hier een klooster zou komen, omdat Johannes Baddé het pand had verkocht aan de kerk voor dat doel maar na diens overlijden heeft het kerkbestuur het pand weer verkocht aan de weduwe Trui de Rooy en zodoende is het herberg gebleven. Het klooster is toen nieuw gesticht in de Markstraat in 1884. volgens de krant van 9/3/1890 werd bij joh. Damen een biljartconcours gehouden. Aan het café is in 1909 een koffiekamer bijgebouwd. Dat was ten tijde van herbergier De Hoogh, bij wie ook de toneelvereniging ”tavenu” thuis was. Sinds die tijd is het hotel geworden. Uitbreiding met restaurant heeft plaats gehad in 1968 en daarna nog met de bar “t Kelderke” nu de Bassment genaamd
Herbergiers: Franciscus Baddé 1840, bakker
Antonie Baddé 1860, bakker
Weduwe Geertruida de Rooy-Romme 1881
Johannes P. Damen gehuwd met Geertruida Romme ,1889
Victor n. Buys , 1901
Petrus c.j. De Hoogh, 1902
Familie Weterings, 1947 tot heden 3de generatie
(tekst uit: De Vlasselt geschiedenis van de gemeente Terheijden “herbergen vroeger en nu”1984)
|
